MouthMade

Ποιες είναι οι συνέπειες της στοματικής βλεννογονίτιδας;

Πόνος
Ο πόνος είναι το κύριο σύμπτωμα της στοματικής βλεννογονίτιδας (ΣΒ). Μπορεί να δυσχεράνει πολύ τη λήψη τροφής και υγρών, σε μία περίοδο που οι πάσχοντες από καρκίνο χρειάζονται τις φυσικές δυνάμεις τους για να αντιμετωπίσουν τις επιθετικές αντικαρκινικές θεραπείες. Χωρίς επαρκή τροφή ή υγρά, οι άνθρωποι αυτοί μπορεί να αισθανθούν πολύ αδύναμοι, να αφυδατωθούν και να χάσουν βάρος. 

Μόλυνση
Οι εκδορές και τα έλκη που καλύπτουν τη στοματική κοιλότητα ως αποτέλεσμα της στοματικής βλεννογονίτιδας διατρέχουν υψηλό κίνδυνο μόλυνσης. Η κακή στοματική υγιεινή μπορεί να οδηγήσει σε μόλυνση των εκτεθειμένων ελκών από ιούς, βακτηρίδια ή μύκητες. Εάν συμβεί κάτι τέτοιο, η μόλυνση μπορεί να περάσει στο αίμα, μία κατάσταση που ονομάζεται σηψαιμία. Οι άνθρωποι που λαμβάνουν ένα μόσχευμα μυελού των οστών διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο μόλυνσης ή σηψαιμίας, διότι η θεραπεία μειώνει την ικανότητα του σώματός τους να καταπολεμά τις μολύνσεις.

Απώλεια γεύσης 
Η γλώσσα είναι πολύ ευαίσθητη στην ακτινοβολία. Εάν εκτεθεί σε ακτινοβολία κατά τη διάρκεια της ακτινοθεραπείας, οι γευστικοί κάλυκες στην επιφάνεια της γλώσσας μπορεί να υποστούν βλάβη. Ορισμένοι ασθενείς μπορεί ακόμη και να χάσουν τελείως την αίσθηση της γεύσης κατά την ακτινοθεραπεία. Συνήθως, η λειτουργία των γευστικών καλύκων επανέρχεται κανονικά 4 μήνες μετά την ολοκλήρωση της θεραπείας. Η μακροχρόνια επίδραση διαφέρει ωστόσο από άνθρωπο σε άνθρωπο και σε ορισμένες περιπτώσεις οι γευστικοί κάλυκες δεν επανακτούν ποτέ την πλήρη λειτουργία τους.

Έκβαση θεραπείας
Η πιο ανησυχητική ίσως επιπλοκή της στοματικής βλεννογονίτιδας είναι η βαρύτητα με την οποία εκδηλώνεται σε ορισμένους ασθενείς και η οποία έχει αντίκτυπο στη δόση της χημειοθεραπείας που μπορεί να αντέξει ο οργανισμός τους. Το γεγονός αυτό μπορεί, εν τέλει, να επηρεάσει την επιτυχία της αντικαρκινικής θεραπείας.

Άλλες συνέπειες
Ορισμένες φορές οι άνθρωποι με στοματική βλεννογονίτιδα ντρέπονται για την πάθησή τους με αποτέλεσμα να περνούν όλο και λιγότερο χρόνο με την οικογένεια, τα παιδιά και τους φίλους τους. Το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με την ανικανότητα λήψης τροφής και ομιλίας μπορεί να οδηγήσει σε κοινωνική απομόνωση και ψυχολογική καταρράκωση.

Εάν η λήψη επαρκούς τροφής εξελιχθεί σε μεγάλο πρόβλημα, ίσως χρειαστεί τοποθέτηση ενός σωλήνα σίτισης για να διασφαλιστεί ότι ο πάσχοντας λαμβάνει επαρκή ποσότητα τροφής για να αντέξει τη θεραπεία. Ο σωλήνας τοποθετείται μέσα από τη μύτη εάν η σίτιση είναι απαραίτητη για μικρό μόνο διάστημα, μπορεί ωστόσο να τοποθετηθεί και απευθείας στο στομάχι εάν απαιτείται μακροχρόνια σίτιση.

Μιλήστε σε κάθε περίπτωση με το/τη γιατρό ή το/τη νοσηλευτή/-τρια σας εάν ανησυχείτε για τη στοματική βλεννογονίτιδα.

Κατεβάστε το φυλλάδιο πληροφοριών για ασθενείς σχετικά με τη στοματική βλεννογονίτιδα για τη δική σας πληροφόρηση. Μπορείτε επίσης να εκτυπώσετε το φυλλάδιο πληροφοριών για το νοσηλευτικό προσωπικό και να το δώσετε στο/στη νοσηλευτή/-τρια σας.